Malarz, urodzony w 1914 r. w Gnieźnie. W latach 1932-36 uczęszczał do Państwowej Szkoły Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu, gdzie uczestniczył min. w zajęciach z ceramiki u Stanisława Jagmina i grafiki u Jana Woronieckiego. Naukę kontynuował na ASP w Warszawie od 1937 r. Studiował rysunek pod kierunkiem Felicjana Szczęsnego Kowarskiego oraz malarstwo dekoracyjne u Leonarda Pękalskiego. Dyplom uzyskał po wojnie w 1948 r. Przez wiele lat zajmował się malarstwem sztalugowym, ściennym, projektował witraże, uprawiał grafikę. Po wojnie został członkiem Grupy Warszawa. Podróżował do Holandii i Francji. Na pierwszych wystawach pokazał prace z cyklów Okupacja 1939-45, Portrety z wyobraźni (1957-72), Wojna przeciw człowiekowi (1959-64). Krytycy docenili ich oryginalność i nowoczesność. W latach 50. stworzył swój własny styl, któremu pozostaje wierny do dziś. Powstały cykle Krajobraz animalistyczny, Narodziny Ziemi, Wirowanie, Reminiscencje, Rodzina, Epitafium. W latach 80. zaczęły powstawać kompozycje przestrzenne. Począwszy od lat 60. Musiałowicz miał wiele ekspozycji zagranicznych. Jest członkiem licznych międzynarodowych stowarzyszeń artystycznych, min. Europejskiego Stowarzyszenia Kultury SEC i Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuk Plastycznych AIAP. Rzadko pokazuje swoje prace na wystawach indywidualnych w kraju. Ostatnia odbyła się w 2002 r. w Muzeum Narodowym w Poznaniu.
copyright 2009 © PracowniaGaleria
site by JoannaCzajka.com