Witold Adamczyk urodził sie w 1966 roku w Nowej Dębie. Studia ukończył w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych im. Wł. Strzemińskiego w Łodzi dyplomem z malarstwa w pracowni prof. J. Bigoszewskiego w 1992 roku.

Ma w swoim dorobku 19 wystaw indywidualnych i udział w 51 zbiorowych w Polsce: Warszawie, Poznaniu, Szczecinie, Krakowie, Toruniu, Koninie, Kaliszu, Lesznie, Rawiczu oraz za granicą w Belgii, Holandii, Francji, Niemczech.

W 2002 r. powołał do życia Gimnazjalną Galerię na Piętrze w Gimnazjum w Sierakowie, gdzie zorganizował około 50 wystaw.

Wybrane wystawy indywidualne: / Some of the solo exhibition:
1997:Stogi siana- przemijanie, Galeria BWA, Leszno
1998:Przemijanie, Galeria Polony, Poznań
2002:Pastele, Galeria Sztuki Współczesnej Wieża Ciśnień, Konin
2005:Noc i dzień, Galeria MBWA, Leszno
2010:Obrazy nowe, Galeria Miejska Arsenał, Poznań

Wybrane wystawy grupowe: / Some of the group exhibition:
1997:Wystawa Malarstwa i Fotografii Grupy R4, Centrum Kultury Paal – Beringen (Belgia)
1999:3 Europejska Wystawa Malarstwa, Centrum Kultury, mensie Esnard (Francja)
2000:Wystawa poplenerowa Ludwigshof, Galeria Kulrurwerk, Ludwigshof (Niemcy)
2004:Wystawa Leszczyńskiego Środowiska Plastycznego z okazji Dni Polskich w Holandii, Ratusz, Durne (Holandia)
2005:Obraz roku 2004, Muzeum rzeźby im. X. Dunikowskiego Królikarnia, Warszawa
2010:X Międzynarodowa Wystawa Sztuki Europejskiej Rawicz – Rokokowo

Wspólnym mianownikiem wielu z malowanych przez Witolda Adamczyka kompozycji jest kwadrat umieszczony w centrum pola obrazowego. W motywie tym można odnaleźć dalekie echo kompozycji konstruktywistycznych: artysta wykształcony został w łódzkiej Akademii Sztuk Pięknych, w której do tej pory szczególnie akcentuje się spuściznę Władysława Strzemińskiego i innych pionierów przedwojennej awangardy. Kwadraty malowane przez Kazimierza Malewicza są tutaj źródłem, do którego przyznaje się sam arutor. (Często pojawiają się zresztą u Adamczyka czarno-białe kompozycje będące już bezpośrednią transformacją suprematystycznego "Czarnego kwadratu na białym tle", np. w serii "Przemijanie"). Wizualne podobieństwo do kwadratu Malewicza zamyka się właściwie w centrycznym usytuowaniu figury, powielającym kształt obrazowego pola. Wprowadza ono wizualną równowagę nadając kompozycji stabilności symbolizującej całkowitą harmonię.
Magdalena Moskalewicz

Artysta poprzez ujęcie bogactwa natury świadomie zmierza do jej przeciwieństwa: pustki, nicości; by po osiągnięciu takiego efektu (środkami plastycznymi) znów wracać ku widzialności ubogaconej tym co zachowuje pamięć obrazów natury. Adamczyk łączy więc w swej twórczości postawę subiektywnego odbiorcy natury z postawą hierarchizującą, mistyczną, a przy tym nie neguje eksperymentu warsztatowego – prób maksymalnego uproszczenia znaków, minimalizowania treści kosztem dominacji przekazów wewnętrznych, jak dowodzą tego prace – w treści o wydźwięku raczej radosnym, ciepłym.
Andrzej Saj